ریسک پذیری

لزوم ریسک پذیری برای کارآفرین ها

لزوم ریسک پذیری برای کارآفرین ها » تقریبا در تمام تعاریف کارآفرینی از ریسک پذیری به عنوان یک عنصر اساسی یاد شده است. بدیهی است که کارآفرینان ریسک های حساب شده را می پذیرند. آن ها سعی می کنند ریسک هایی که مجبور به قبول آن ها هستند را با دقت تعریف کنند تا خطرات ناشی از آن را تا حد ممکن به حداقل برسانند. کارآفرینان همواره درباره ی ریسک هایشان فکر می کنند اما نه به شکل منفی؛ بلکه آن ها ریسک را به عنوان چالشی تلقی می کنند که باید آن ها را کنترل و مدیریت کرد.

ریسک چیست؟

تاکنون تعاریف زیادی از ریسک و ریسک پذیری ارائه شده است. به عنوان مثال یکی از تعاریف، ریسک را حاصل ضرب احتمال وقوع یک حادثه در نتایج و تبعات آن برای یک دوره ی زمانی مشخص ارزیابی کرده است.

این تعریف ساده از ریسک، سوالاتی را درباره ی چگونگی اندازه گیری احتمالات و نتایج مطرح می کند. در اکثر تعاریف دیگر نیز از همین عناصر استفاده شده است.  ریسک نمی تواند مستقیماً مشاهده شود اما نیازمند بعضی محاسبات است تا مورد سنجش و ارزیابی قرار بگیرد.

ریسک و تصمیم گیری ارتباط نزدیکی با هم دارند. تصمیم گیری در موقعیت های مختلفی که درجات مختلفی از ریسک را به همراه دارند، انجام می گیرد؛ نا گفته نماند که رمز موفقیت در از بین بردن شرایط ریسک و مخاطره نیست، بلکه مدیر باید بتواند برای دستیابی به جایگاه قابل قبول و مناسبی در پیوستار میزان اطمینان، به موفقیت قابل توجهی نایل گردد:

موقعیت اطمینان: در وضعیت اطمینان، می توانیم پیش بینی کنیم که در آینده چه رخ خواهد داد. در این موقعیت، “اطلاعات موجود” دقیق، صحیح، کافی و قابل اعتمادند. به طوری که به راحتی می توان وضعیت آینده را پیش‌بینی کرد و با اطمینان تصمیم گرفت. در این موقعیت ریسکی وجود ندارد.

موقعیت مخاطره: در وضعیت “مخاطره”، میزان احتمال وقوع هر یک از نتایج محتمل، معین است. یعنی اطلاعات کامل موجود نیست اما امکان تصمیم گیری بر اساس نتایج محتمل وجود دارد. ریسک این موقعیت، قابل تخمین و کنترل است.

موقعیت عدم اطمینان: در وضعیت “عدم اطمینان” هیچ اطلاعی از نتایج محتمل موجود نیست. یعنی اطلاعات موجود از موقعیت تصمیم گیری، بسیار ناچیز است. البته مدیران سعی می کنند برای کارهایی که در آینده باید انجام شود و اهدافی که باید کسب گردد، برنامه ریزی کنند و تصمیم هایی را اتخاذ نمایند. در این موقعیت ریسک بالایی وجود دارد که حتی قابلیت تخمین را ندارد.

ریسک پذیری

استراتژی های موثر و کارآمد در فرآیند مدیریت ریسک به سازمان شما کمک می کنند تا ضعف ها، قدرت ها، فرصت ها و تهدید ها را شناسایی کنید. با پیش بینی اتفاقات غیر منتظره و برنامه ریزی برای آن، سازمان می تواند آمادگی لازم در صورت وقوع اتفاقات را داشته باشد. در مقاله “نقش فرآیند مدیریت ریسک در پیشرفت سازمان” به طور مفصل درباره این موضوع توضیح داده ایم.

ریسک پذیری در ادبیات کارآفرینی

موضوعی که به خوبی در ادبیات کارآفرینی به آن اشاره شده است، نقش کلیدی کارآفرینان در ریسک پذیری است. بیشتر صاحب نظران، کارآفرین را فردی تلقی کرده اند که مسئولیت ریسک کسب و کار جدید را در قبال به دست آوردن سود بر عهده می گیرد.

حتماً بخوانید :  چرا کسب و کارتان رشد نمی کند؟

در مبحث دیگری از این شاخه ریسک را در انواع قابل اطمینان و مبهم دسته بندی می کنند. ریسک های قابل اطمینان، بازگو کننده ی رویدادهای تکراری هستند که به واسطه ی تناوب نسبی شان با تجربیات گذشته شناخته شده هستند؛ در حالی که ریسک های مبهم، رویدادهای منحصر به فردی را بازگو می کنند که به احتمال زیاد فقط به صورت ذهنی ارزیابی می شوند. بر همین اساس بازاریابی در ریسک های مبهم با مشکلات بیشتری مواجه می شود.

کارآفرینان با چه ریسک‌هایی مواجه می شوند؟

ریسک های مالی: بازرترین ریسکی است که کارآفرینان با آن مواجه می شوند. ریسک های مالی هستند که کسب و کار را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند.

ریسک های خانوادگی و اجتماعی: به دلیل کسب و کارهای جدید و طاقت فرسایی که ایجاد و مدیریت می کنند ممکن است با ریسک هایی مواجه شوند که روابط خانوادگی و اجتماعی آن ها را به مخاطره بیندازد.

ریسک های شغلی: این ریسک ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود، مثلاً رها کردن شغل برای کسب و کار جدید یا احتمال شکست کار که ممکن است به شهرت حرفه ای کارآفرین لطمه بزند.

– ریسک های روانی: این نوع ریسک بسیار پیچیده است و با عوامل شخصیتی همچون توانایی فائق آمدن بر شرایط ابهام آمیز، نتایج نامعلوم، انتخاب و اختیارات نامشخص، دانش و اطلاعات محدود و … در ارتباط است. خوش بینی و اعتماد به نفس می توانند کمک کنند تا این نوع ریسک به حداقل برسد. اما این مسئله به توانایی کارآفرین در مواجهه موفقیت آمیز با سه نوع دیگر ریسک بستگی دارد.

عواملی که در بالا ذکر شد، برای افراد اهمیت متفاوتی دارد. نکته ی کلیدی این است که ریسک های تایید شده به عنوان جزئی اجتناب ناپذیر از زندگی کاری کارآفرینان محسوب می شود. تحقیقات نشان داده است که کارآفرینان دوست دارند تا بر حوزه هایی کنترل داشته باشند که بیشترین ریسک را در آن ها وجود دارد. آن ها همچنین دوست دارند تا برنامه های پشتیبانی برای مواجهه با مشکلات احتمالی تدوین کنند.

مدیریت ریسک

با توجه به ریسک هایی که کارآفرینان با آن ها مواجه می شوند، این سوال اساسی مطرح می شود که چگونه می توان این ریسک ها را مدیریت کرد؟ به طور کلی مدیریت ریسک از یک فرایند ۴ مرحله ای تشکیل شده است:

شناسایی ریسک: آن ها چه و چه تعداد هستند؟

ارزیابی ریسک: خطر چه مقدار است؟ هرچند وقت یک بار پیش می آید و چه کسی در معرض آن قرار دارد؟

کنترل های ریسک: با چه روشی می توان ریسک را به حداقل رساند یا از اتفاق آن جلوگیری کرد؟

کنترل های نظارتی: ریسک های شناسایی شده چکونه ایجاد می شوند و برای جلوگیری از آن ها چه تغییراتی مورد نیاز است؟

با توجه به شکل زیر می توانید این فرایند را بهتر درک کنید:

1

امتیاز دهید
The following two tabs change content below.
Avatar

زهرا اسماعیلی

دانش آموخته کارشناسی مدیریت دولتی و کارشناسی ارشد EMBA علاقمند به حوزه های استراتژی، بازاریابی و کارآفرینی. تحول محیط و دانش روز افزون بشری مارا بر ان داشته تا با نشر دانسته ها به کشف ندانسته ها به تکامل روزافزون برسیم.
حتماً بخوانید :  چه فروشندگانی مشتریان را فراری می دهند؟
لینک کوتاه این مقاله : https://modirno.ir/BCtXT
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *